Waar kunt u Energique hondenvoer kopen? Bekijk de locaties!

Een natuurlijke hondenvoeding voor een gezonde en fitte hond op basis van vers, rauw vlees.

Diarree

Diarree is het gevolg van een te snelle passage van de darminhoud door de darm. Door die snelle passage heeft de dikke darm niet genoeg tijd om zijn functie uit te oefenen. Die functie is vergelijkbaar met een centrifuge: water verwijderen. Ook de dunne darm heeft door die snelle passage geen tijd om zijn functie (voedingsstoffen opnemen) uit te voeren. Hierdoor bedreigt vooral chronische diarree de gezondheid van de hond.

De gevaren van chronische diarree zijn uitdroging en ondervoeding. Daarom is het belangrijk om de oorzaak te achterhalen en het probleem op te lossen.

Van nature is diarree net als braken, een levensreddende reactie op verkeerde voedingsstoffen in de maag of darmen. Zitten er verkeerde stoffen in de luchtwegen dan hoest of niest een hond. Een uitermate effectieve reactie om verkeerde spullen er uit te gooien voor ze in het bloed komen. Zitten ze in de maag dan kun je braken en zitten ze al verder weg, dan maar aan de dunne.

Bij acute diarree kan een eigenaar even de kat uit de boom kijken en de hond een dag geen eten geven. Drinken is wel belangrijk. Wil een hond dat niet dan kan bouillon van kip- of rundvlees uitkomst bieden. Als de dag daarop een licht verteerbaar dieet van gekookt kippenvlees met bijvoorbeeld wat rijst goed verwerkt wordt, is er over het algemeen niets aan de hand.

Officieel wordt diarree chronisch genoemd als hij een dikke week duurt en er niet gereageerd wordt op de normale aanpak van het probleem. Een eigenaar zal zich dan al behoorlijk zorgen maken. Een van huis uit gezonde hond, die goed op gewicht is, begint nu af te vallen. Onder "normale" aanpak wordt verstaan: dieetmaatregelen, middelen die de darmactiviteit verminderen en waterbindende producten.

Chronische diarree

Chronische diarree moet je serieus nemen. Daarom zal een dierenarts ook een aantal algemene en specifieke vragen stellen. Om die goed te kunnen beantwoorden helpt het als de eigenaar zijn hond en diens ontlasting goed geobserveerd heeft. Een dierenarts wil weten hoe lang de diarree bestaat en of de ontlasting afwisselend dun of vast is. Uiteraard wil hij ook een indruk hebben over hoe ziek de hond is: is hij aldoor rusteloos of lusteloos of alleen tijdens de perioden van diarree, hoe is zijn eetlust en hoe reageert hij op "mee uitgaan". Ook belangrijk om te weten is of er andere klachten, bijvoorbeeld braken zijn.

Voor wat betreft de ontlasting is de samenstelling, kleur, geur en het uiterlijk een grote bron van informatie. Zit er slijm of bloed bij, en waar zit dat: aan de buitenkant of in de ontlasting. Ook het poepgedrag geeft informatie: poept hij vaker tijdens een wandeling, perst hij maar komt er niets, poept hij in huis, is hij winderig.

De antwoorden op deze vragen geven een dierenarts aanwijzingen over de plek in de darmen waar het probleem zit. Als bijvoorbeeld de diarree er uit spuit, dan zit het in de dunne darm. Is de ochtend-ontlasting redelijk normaal, maar wordt de ontlasting in de loop van de dag dunner, dan zit het probleem waarschijnlijk in de dikke darm. Ook vaker poepen dan normaal wijst in die richting.

Kortom, door het goed observeren van een hond met problemen met zijn gezondheid, voorziet een eigenaar de dierenarts van waardevolle informatie: de eigenaar moet namens zijn hond spreken.

Onderzoeken

Als alle antwoorden op de vragen niet leiden tot een duidelijke diagnose, is aanvullend onderzoek nodig. Vaak moet een hond hiervoor onder narcose worden gebracht. Voor het maken van een röntgenfoto bijvoorbeeld. Een dergelijke foto wijst uit of er iets vreemd in de darmen zit. Bij pups, jonge honden of honden die alles eten en doorslikken (pica) komt dat nogal eens voor. Met echografisch of endoscopisch onderzoek wordt informatie verkregen over de toestand aan de binnenkant van het darmkanaal. Bijvoorbeeld of er een knoop in de darmen zit of een gezwel. Andere onderzoeken, bijvoorbeeld bloedonderzoek, kunnen uitwijzen of de bij de spijsvertering betrokken organen hun werk goed doen.

Behandeling

Geen eten geven bij diarree is alleen verstandig als de hond ook veel braakt. Is er alleen sprake van diarree, dan dreigt zijn vochtbalans verstoord te raken. Dit moet worden voorkomen. Via de ontlasting verliest een hond met diarree ook belangrijke zouten en mineralen. Hierdoor raakt de mineralenbalans verstoord en worden allerlei celactiviteiten ontregeld.

Bij acute diarree moet de hond vocht en elektrolyten binnen krijgen. Dergelijke poeders zijn bij de dierenarts te koop. Een eigenaar kan ook zelf een dikke pap van water en bijvoorbeeld rijstebloem maken. Per halve liter moet hier een mespuntje zout (= de elektrolyten natrium en chloor) aan worden toegevoegd. Maar ook de eerder genoemde bouillon van kip- of rundvlees is geschikt en zal met smaak opgeslobberd worden. Geef voorlopig matig vetrijk voedsel en verspreid de voeding in kleine porties over de dag.

Vaak wordt bij maag- en darmaandoeningen een commercieel dieet voorgeschreven. Deze diëten zijn meestal hypo-allergeen en hebben slechts één eiwitbron. Bij chronische maagdarmproblemen echter, moet een dieet aan meerdere eisen voldoen. Het voer moet goed en gemakkelijk verteerd worden, het eiwit moet hyperallergeen zijn, er mogen geen gluten in zitten en het moet lactose-vrij zijn. Om de darmen te prikkelen en vocht op te laten nemen is het raadzaam voedingsvezels erbij te geven.

Terug naar overzicht

RSS

Gevestigd aan de Wetterkant 10 in Gorredijk